Nee. Artikel 52 van Bank Indonesia Regulation (PBI) No. 23/6/PBI/2021 over Payment Service Providers bepaalt dat verkopers van goederen of diensten gebruikers geen toeslag mogen rekenen om de kosten te dekken die hun betaaldienstverlener hun in rekening brengt. De 2-3% die de bank van elke kaarttransactie neemt, zijn kosten van de winkel, niet van jou. Status van de regel gecontroleerd in oktober 2026.
Is de regel in 2026 veranderd?
Het kader veranderde; het verbod niet. Bank Indonesia vaardigde PBI No. 10 van 2025 over Payment System Industry Regulation uit, ondertekend op 24 december 2025 en van kracht vanaf 31 maart 2026. Artikel 184 houdt PBI 23/6/PBI/2021 van kracht waar die niet in strijd is, en de toelichting op artikel 61 noemt surcharging opnieuw als voorbeeld van schadelijk gedrag dat banken verplicht een merchant agreement te beëindigen of niet te verlengen. Van PBI 11/11/PBI/2009 tot vandaag is de positie van Bank Indonesia consistent geweest.
Het verbod geldt voor creditcards, debitcards en QRIS. Bank Indonesia en de directie consumentenbescherming van het ministerie van Handel herbevestigden het in september 2023 samen: betalingen via EDC-kaartmachines of QRIS mogen geen extra kosten met zich meebrengen.
Voordat je betaalt: vijf dingen die mensen verkeerd doen
1. Aannemen dat een bordje bij de kassa het legaal maakt. Bordjes met "3% surcharge for credit card" komen veel voor in winkels, cafés, scooterverhuur, touroperators en villa's in Bali, en reisforums beschrijven het als normaal. Gebruikelijk is niet hetzelfde als legaal. Een kennisgeving bij de balie gaat niet boven de regels van Bank Indonesia.
2. Het accepteren zonder er iets van te zeggen. Vraag vriendelijk of je met kaart kunt betalen zonder de extra kosten, aangezien Bank Indonesia toeslagen verbiedt. Sommige caissières halen het ter plekke eraf. Als ze weigeren, ben je vrij om op een andere manier te betalen of weg te lopen.
3. Geen bewijs bewaren. Als de toeslag toch wordt gerekend, vraag dan om de kaartmachineslip en een gespecificeerde rekening waarop de extra kosten staan, en fotografeer het bordje. De slip laat zien welke bank eigenaar is van de machine (bijvoorbeeld BCA, Mandiri, BNI of BRI). Die bank is verantwoordelijk voor naleving door haar merchant.
4. Je thuisvaluta kiezen op de kaartmachine. Deze valkuil kost vaak meer dan de toeslag. Dynamic currency conversion (DCC) is het aanbod op het scherm om je in dollars, euro's of de valuta van je kaart te belasten. Het tarief wordt bepaald door de DCC-aanbieder en bevat meestal een opslag van meerdere procenten bovenop het tarief van het kaartnetwerk. Kies altijd IDR of Rupiah. Als de caissière al een vreemde valuta heeft gekozen, vraag dan om de transactie te annuleren en opnieuw in rupiah uit te voeren. De regels van Visa en Mastercard vereisen dat de kaarthouder die keuze krijgt.
5. Vergeten dat er manieren zijn om zonder kosten te betalen. Rupiah contant heeft helemaal geen bank nodig, en QRIS mag ook geen toeslag hebben. Veel buitenlandse bezoekers kunnen nu met QRIS betalen via de app van hun eigen bank of een toeristische betaalapp; zie can foreign tourists pay with QRIS in Bali. Voor contant geld, koersen en erkende geldwisselaars verwijzen we naar onze Bali money exchange and payment guide.
Waar je het meldt als ze het toch rekenen
- De bank die eigenaar is van de kaartmachine (de acquirer), via het callcenter op de officiële website. Geef de naam van de merchant, de datum en het bedrag door.
- Bank Indonesia: de BICARA-service op 131 of [email protected], het kanaal dat het ministerie van Handel noemt voor klachten over toeslagen.
- Je kaartuitgever. Voor kaarten die in het buitenland zijn uitgegeven, vraag of de extra kosten kunnen worden betwist. Uitkomsten hangen af van het beleid van elke bank, dus reken er niet op dat je het geld terugkrijgt.
De sancties zijn bestuursrechtelijk, niet strafrechtelijk: de bank moet de merchant agreement beëindigen, kan de kaartmachine intrekken en kan de merchant voordragen voor een zwarte lijst. Een melding levert je niet automatisch een terugbetaling op, maar geeft de bank een grond om actie te ondernemen.
En hotels en villa's?
Dezelfde regel. Houd drie dingen apart. Een creditcarddeposit bij het inchecken is een tijdelijke autorisatie, geen kosten. De 10% belasting en servicekosten in een kamerprijs zijn legitieme onderdelen van de prijs wanneer ze worden vermeld. Wat verboden is, is een extra percentage dat alleen wordt toegevoegd omdat je ervoor koos met kaart te betalen.
De gewoonte die het meest bespaart: kijk naar het scherm van de kaartmachine voordat je je pincode invoert of tikt. Controleer of het bedrag in rupiah is, overeenkomt met de rekening en er geen percentage is bijgeteld. Zodra een transactie is goedgekeurd, is het terugdraaien ervan veel meer gedoe.
Reacties 0
Nog geen reacties. Reageer als eerste!